„We nemen het mee als leerpunt.” Er is geen zin die vaker het einde van een verandering markeert. Het klinkt als openheid, en het werkt als een deur die dichtgaat.
De reflex: we hebben ervan geleerd, dus we zijn ermee bezig · De systeemblik: wat is er ná het leerpunt daadwerkelijk duurder, trager of anders geworden?
Dinsdagochtend, half tien. Een graafploeg ligt in de kuil aan de rand van een woonwijk. De tekening klopt niet — dat wisten ze eigenlijk al, want de tekening klopt hier zelden. Er ligt een kabel waar geen kabel hoort te liggen, twintig centimeter naast de plek waar de bak van de kraan net doorheen ging. Het gaat goed af. Niemand raakt gewond, er valt niets uit, de ploeg legt het werk stil en belt. Drie weken later zit er een groepje van zeven mensen in een overleg van drie kwartier. Er is een evaluatieformulier ingevuld. De uitvoerder vertelt wat er gebeurde, de KAM-adviseur vat samen, er wordt gezegd dat het goed is dat het gemeld is. Iemand zegt: dit is een belangrijk leerpunt, we moeten scherper zijn op de tekening. Er komt een toolbox over graafschade. Er komt een regel in het weekbericht. Iedereen knikt. Het overleg is om kwart over elf klaar, tien minuten eerder dan gepland.
Dit is een verdiepend, betaald onderdeel. Word abonnee om het volledige stuk te lezen — inclusief alle betaalde thema's, thema-pagina's en toolbox-onderdelen.