Je wilt het écht anders. En tegelijk houd je iets in stand wat je beschermt. Dat is geen onwil — dat zijn twee verbintenissen, en de tweede ken je niet.
De reflex: hij wil niet · De systeemblik: hij wil twee dingen tegelijk, en het tweede houdt hem overeind
Woensdagochtend, kwart voor zeven. Een ploeg staat bij een sleuf in een woonstraat. Er moet vandaag een kabel worden vervangen en de halve straat zit sinds gisteravond zonder. De tekening klopt niet. Er ligt iets in de grond wat er niet hoort te liggen, en niemand weet zeker van wie het is. Volgens de werkwijze stop je dan: je legt het werk neer, je belt, je laat het uitzoeken. Dat kost een halve dag. Misschien een hele. De eerste monteur — vijftien jaar in het vak, degene die ze bellen als het ingewikkeld wordt — kijkt in de sleuf, kijkt naar de tekening, en zegt niets. Hij pakt de schep en graaft met de hand verder. Voorzichtig. Hij weet wat hij doet.
Dit is een verdiepend, betaald onderdeel. Word abonnee om het volledige stuk te lezen — inclusief alle betaalde thema's, thema-pagina's en toolbox-onderdelen.