Een voornemen wordt pas gedrag met een concreet als-dan-plan dat situatie aan actie koppelt — het neemt de beslissing op het moment zelf uit handen.
De reflex: harder willen, meer motivatie, nog eens goed voornemen. · De systeemblik: de beslissing vooraf vastklikken aan een concrete situatie.
Aan het eind van de toolbox spreekt de ploeg af dat ze scherper willen zijn op het melden van bijna-ongevallen. “We moeten dit vaker doen”, zegt iemand, en iedereen knikt. Het is een oprecht voornemen; niemand doet alsof. Ze menen het. Twee weken later gebeurt er iets: een collega stapt net op tijd terug bij het openen van een verdeelkast waar meer spanning op stond dan de tekening beloofde. Hart klopt in de keel, even bijkomen, en dan door naar de volgende klus, want de dag loopt uit. Het bijna-ongeval wordt niet gemeld. Niet uit onwil — het moment kwam gewoon voorbij zonder dat iemand er een handeling aan koppelde.
Dit is een verdiepend, betaald onderdeel. Word abonnee om het volledige stuk te lezen — inclusief alle betaalde thema's, thema-pagina's en toolbox-onderdelen.