Er is een soort leidinggevende die overal is. Hij rijdt zelf naar de storing, hij belt zelf de aannemer, hij lost het op voordat iemand er last van heeft. Zijn ploeg is dol op hem. En zijn ploeg leert niets.
Wat je denkt dat je doet: mijn mensen ontlasten · Wat er aankomt: hij vertrouwt ons dit blijkbaar niet toe
Half elf ’s avonds, een storing in een verdeelstation. De wachtdienst is ter plaatse, twee monteurs, ze twijfelen over de volgorde van schakelen. Een van hen belt de teamleider. Die zit thuis op de bank, hoort het probleem aan, zegt „blijf staan, ik kom eraan”, trekt zijn jas aan en rijdt drie kwartier. Bij aankomst kijkt hij één minuut, wijst aan wat er moet gebeuren, blijft tot het draait en rijdt om half twee weer naar huis. De volgende ochtend zegt iemand in de kantine dat het maar goed is dat hij er was. Hij wuift het weg, maar hij hoort het wel. Hij hoort het graag.
Dit is een verdiepend, betaald onderdeel. Word abonnee om het volledige stuk te lezen — inclusief alle betaalde thema's, thema-pagina's en toolbox-onderdelen.