Even bellen om het zeker te weten is technisch gratis, maar sociaal duur. Zeker voor de nieuwkomer voelt vragen als toegeven dat je het niet kunt — dus gokt hij liever.
De reflex: wie vraagt, geeft toe dat hij het niet kan. · De systeemblik: wie niet durft te vragen, gokt — en dat is het echte risico.
Een nieuwe monteur staat bij een verdeelstation dat hij niet kent. De storingsdienst heeft hem er alleen op afgestuurd omdat het rustig was en het een simpele klus leek: een schakeling controleren, klaar. Maar de indeling wijkt af van wat hij gewend is, de nummering op de velden klopt niet met zijn werkbon, en hij twijfelt of hij de juiste railscheider voor zich heeft. Zijn telefoon ligt in zijn borstzak. Eén belletje naar de wachtdienst en hij weet het zeker. Hij pakt de telefoon niet. Hij denkt: dit hoor ik te weten, ik ben nu twee maanden binnen, als ik hierover bel denken ze dat ze een broekie hebben aangenomen. Hij kijkt nog eens goed, redeneert zichzelf naar een antwoord toe, en gaat door.
Dit is een verdiepend, betaald onderdeel. Word abonnee om het volledige stuk te lezen — inclusief alle betaalde thema's, thema-pagina's en toolbox-onderdelen.