De monteur aan de scherpe kant maakt de laatste fout — maar de zwakke plek waar hij in loopt, lag er vaak al jaren, ingebouwd door beslissingen ver van de werkplek.
De reflex: de monteur ging in de fout. · De systeemblik: de fout lag klaar, hij liep er alleen als laatste in.
Het is kwart over elf ’s avonds als de storingsmonteur bij een verdeelstation aankomt. Alleen — de tweede man is die dienst niet ingeroosterd, want er staat al maanden een vacature open en de dienst wordt met de halve bezetting gedraaid. De tekening die hij op zijn tablet opent, klopt niet met de rail die hij voor zich ziet: ergens in de afgelopen jaren is er een veld bijgebouwd en de revisietekening is nooit verwerkt. Het onderdeel dat hij moet vervangen ligt niet in het magazijn; er ligt een ander type, ooit besteld als „gelijkwaardig alternatief” toen de vaste leverancier niet kon leveren. De klant belt of de spanning voor middernacht terug is. Hij lost het op zoals monteurs dat al jaren doen: met vakmanschap, met een work-around, met de aanname dat het wel goed zit. En het gaat goed. Bijna altijd gaat het goed.
Dit is een verdiepend, betaald onderdeel. Word abonnee om het volledige stuk te lezen — inclusief alle betaalde thema's, thema-pagina's en toolbox-onderdelen.