Bij de wissel tussen diensten raakt zelden de stand van de installatie zoek, maar wel de reden waaróm hij zo staat. Wie weet wat, en of dat wordt doorgegeven, bepaalt of het collectief slimmer of dommer wordt bij elke overdracht.
De reflex: de overdracht klopte, dus het beeld is compleet. · De systeemblik: de feiten kwamen mee, de betekenis reed naar huis.
Het is kwart voor drie, de late dienst loopt af. De ploeg die naar huis gaat, draagt over aan de ploeg die begint. Op papier is de overdracht kort en duidelijk: er loopt één storing in het buitengebied, een kabelfout wordt ingemeten, de rest is rustig. De aflossende bedrijfsvoerder krijgt de stand van de installatie netjes doorgegeven: die verbinding staat uit, die railkoppeling is open, ploeg zeven is nog buiten. Alles klopt. En toch mist er iets. Wat er niet bij wordt verteld, is dat de dienstdoende collega die verbinding met opzet uit heeft laten staan, omdat hij een vermoeden had dat er nog iets tweede speelde — een tweede zwakke plek die hij niet kon bewijzen maar wel voelde. Dat vermoeden neemt hij mee naar huis.
Dit is een verdiepend, betaald onderdeel. Word abonnee om het volledige stuk te lezen — inclusief alle betaalde thema's, thema-pagina's en toolbox-onderdelen.