Voordat iemand iets zegt, maakt hij een rekensom. Niet over het werk, maar over zichzelf: wat kost het mij als ik dit nu hardop zeg? Op de uitkomst van die halve seconde draait je hele meldsysteem.
Wat je denkt dat je doet: ruimte geven om alles te zeggen · Wat er aankomt: hij vráágt het wel, maar wat het kost merk je pas achteraf
Een middenspanningsstation, kwart over zeven ’s ochtends. De werkvergunning ligt op de motorkap, de ploegleider heeft hem doorgenomen en tekent af. Een monteur die er sinds het voorjaar bij is, kijkt naar het veldnummer op het formulier en denkt: dat klopt niet met wat ik daar zie hangen. Hij aarzelt. De ploegleider doet dit werk al negentien jaar, staat al half met zijn rug naar hem toe, en de aannemer wacht. Hij zegt niets. Later blijkt het inderdaad niets te zijn: een verouderd label, het schema klopte gewoon. Niemand weet dat hij bijna iets had gezegd. Niemand weet dus ook dat de volgende keer, als het wél wat is, dezelfde afweging gemaakt gaat worden.
Dit is een verdiepend, betaald onderdeel. Word abonnee om het volledige stuk te lezen — inclusief alle betaalde thema's, thema-pagina's en toolbox-onderdelen.