Zodra je jezelf moet uitleggen, stopt het leren. Het vervelende is dat je die omschakeling niet voelt — je hoort jezelf gewoon verstandig praten.
De reflex: laten we leren van dit voorval · De systeemblik: wie moet zich hier verantwoorden, en wie niet?
Drie weken na het voorval zitten jullie met z’n vieren in de spreekkamer van het steunpunt. De monteur die het overkwam, zijn maat, de teamleider, iemand van veiligheid. Op tafel de tekening van het station, een uitdraai van de melding, koffie in plastic bekers. Wat er gebeurd is: er werd gewerkt aan een deel dat volgens de schakelopdracht spanningsloos was, en dat niet was. Niemand is geraakt. Het scheelde een handeling. De teamleider begint het gesprek zoals hij het geleerd heeft, met de goede bedoeling er dik bovenop: „Ik wil hier echt van leren, we gaan niemand afrekenen.” En dan, in dezelfde ademtocht: „Maar ik snap gewoon niet waarom je niet even opnieuw hebt gemeten.”
Dit is een verdiepend, betaald onderdeel. Word abonnee om het volledige stuk te lezen — inclusief alle betaalde thema's, thema-pagina's en toolbox-onderdelen.