Als mensen hun vrijheid bedreigd voelen, doen ze vaak het tegenovergestelde van wat wordt geëist — puur om de keuze terug te pakken.
De reflex: streng verbieden, want het onderwerp is te belangrijk voor ruimte. · De systeemblik: hoe dwingender de toon, hoe sterker de weerstand die hij oproept.
Na een bijna-ongeval hangt er de volgende week een nieuwe poster in de kantine: in dikke letters, met een uitroepteken, staat er dat het ten strengste verboden is om zonder tweede persoon een middenspanningsruimte te betreden. De toon is streng, de boodschap laat geen ruimte. In de rookhoek wordt er meteen over gepraat — niet over de veiligheid, maar over de toon. „Alsof we kleuters zijn.” Een ervaren monteur, die al twintig jaar netjes met z’n tweeën werkt, betrapt zich er die middag op dat hij bijna in z’n eentje naar binnen loopt, puur uit balorigheid. Alsof het verbod het gedrag oproept dat het wil voorkomen.
Dit is een verdiepend, betaald onderdeel. Word abonnee om het volledige stuk te lezen — inclusief alle betaalde thema's, thema-pagina's en toolbox-onderdelen.